Powiat Zduńskowolski Instrumenty Rynku Pracy

Starosta ze środków Funduszu Pracy może zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.

Od dnia 01.02.2009r. refundacja kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego jest pomocą publiczną na zasadach pomocy de minimis.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 3
tel. (43) 823-23-27 wew. 279

JEDNORAZOWE ŚRODKI NA ROZPOCZĘCIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ

Podstawa prawna:

1 Ustawa o promocji i zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U.
z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ,z póź. zm.)

2) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 lipca 2011 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 155, poz. 922 )

3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy de minimis (Dz. UE L 379 z 28.12.2006)

1. Bezrobotnemu może być przyznane dofinansowanie na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności gospodarczej, w wysokości określonej w umowie, nie wyżej jednak niż 6 – krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, a w przypadku gdy działalność jest podejmowana na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych, wysokość przyznanego dofinansowania nie może przekraczać 4– krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka założyciela spółdzielni oraz 3 – krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka przystępującego do spółdzielni socjalnej po jej założeniu.

2. Dofinansowanie może być udzielane na działalność w branży wytwórczej, budowlanej, handlowej oraz usługowej, prowadzonej w celach zarobkowych i na własny rachunek podmiotu prowadzącego taką działalność.

3. O przyznanie dofinansowania ze środków Funduszu Pracy na podjecie działalności gospodarczej, może ubiegać bezrobotny który:

• W okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku:

- nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie.

- nie przerwał z własnej winy szkolenia, stażu, wykonywania prac społecznie użytecznych lub innej formy pomocy określonej w ustawie.

- po skierowaniu podjął szkolenie, przygotowywanie zawodowe dorosłych, staż lub inną formę pomocy określoną w ustawie.

• Niekaralności w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, w rozumieniu ustawy z dnia 6 czerwca 1997 – Kodeks karny lub ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary.

• Nieposiadaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku.

• Nieskorzystaniu z bezzwrotnych środków z Funduszu Pracy lub innych środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej, założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej.

• Niezłożeni wniosku do innego starosty o przyznanie dofinansowania lub przyznanie jednorazowo środków na założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej.

• Wniosek jest kompletny i prawidłowo sporządzony.

4. Wniosek składa się do starosty właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu, albo ze względu na miejsce prowadzenia działalności.

5. O uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku o dofinansowanie Urząd powiadamia bezrobotnego w formie pisemnej w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku Dyrektor podaje przyczynę odmowy. Odmownie nie przysługują środki odwoławcze.

6. Umowa jest dwustronną umową cywilno prawną, zawieraną na piśmie pod rygorem nieważności.

7. Umowa o dofinansowanie zawiera m.in. zobowiązuje bezrobotnego:

• Wydatkowania środków zgodnie z przeznaczeniem w terminie określonym w umowie, od dnia zawarcia umowy do 30 dnia od dnia podjęcia działalności gospodarczej.

• Podjęcia działalności w terminie 30 dni od dnia zawarcia.

• Udokumentowania i rozliczenia otrzymanego dofinansowania w terminie określonym
w umowie, nieprzekraczającym dwóch miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej.

• Zwrotu wypłacanego dofinansowania wraz z odsetkami ustawowymi ( liczonymi od dnia wypłaty środków), w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania Dyrektora, w przypadku niedotrzymania warunków umowy, a w szczególności wykorzystania środków niezgodnie
z przeznaczeniem lub prowadzenia działalności przez okres krótszy niż 12 miesięcy.

• Prowadzenia działalności gospodarczej przez okres co najmniej 12 miesięcy, przy czym za dzień rozpoczęcia działalności przyjmuje się datę wskazaną we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej dokonanym w Urzędzie Miasta/Gminy lub wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Do okresu prowadzenia działalności gospodarczej zalicza się przerwy w jej prowadzeniu z powodu choroby lub korzystania ze świadczenia rehabilitacyjnego.

• Nie zawieszania działalności gospodarczej w okresie pierwszych 12 miesięcy jej prowadzenia.

• Nie podejmowania zatrudnienia w rozumieniu przepisów kodeksu pracy w okresie pierwszych 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej.

• Środki otrzymane, a niewydatkowane przez bezrobotnego podlegają zwrotowi w terminie dwóch miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej.

• Zwrotu w terminie 30 dni od otrzymania zwrotu równowartości odzyskanego zgodnie
z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatku od zakupionych towarów i usług w ramach przyznanego dofinansowania.

8.Dopuszczalne formy zabezpieczenia dofinansowania, to: poręczenie osób fizycznych, weksel
z poręczeniem wekslowym ( aval), gwarancja bankowa, zastaw na prawach lub rzeczach, blokada rachunku bankowego, akt notarialny o poddaniu się egzekucji przez dłużnika.

a ) W przypadku zabezpieczenia, poręczenie osób fizycznych, zgodnie z przepisami prawa cywilnego udzielone przez co najmniej dwóch poręczycieli, będących osobami fizycznymi, które osiągają wynagrodzenie lub dochód na poziomie co najmniej 1600 zł. brutto każdy.

b ) W przypadku zabezpieczenia, weksel z poręczeniem wekslowym ( aval) zgodnie
z przepisami prawa cywilnego udzielone przez jednego poręczyciela, którego wynagrodzenie lub dochód wynosi co najmniej 2000 zł brutto.

c ) W przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w § 11 ust. 1 pkt 3 – 6 wartość proponowanego zabezpieczenia musi stanowić co najmniej 150 % wartości wnioskowanego dofinansowania w przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w § 11 ust. 1 pkt 6 wartość proponowanego zabezpieczenia musi zostać udokumentowane wyceną rzeczoznawcy przedstawioną po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku do dnia podpisania umowy.

9. Poręczycielem, o którym mowa w pkt. 8 ppk. a, b, może być osoba fizyczna :

• pozostająca w stosunku pracy na terytorium RP z pracodawcą nie będącym w stanie likwidacji lub upadłości, zatrudniona na czas nieokreślony, lub określony niemniej niż 2 lata, licząc od daty złożenia wniosku o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej, nie będąca w okresie wypowiedzenia, wobec której nie są ustanowione zajęcia sądowe lub administracyjne,

• posiadająca prawo do emerytury, o ile jej wiek nie przekracza 75 lat,

• posiadająca prawo do renty stałej

10.Poręczycielem, o którym mowa w pkt. 8 ppk. a, b, nie może być:

• współmałżonek wnioskodawcy pozostający z nim we wspólnocie majątkowej, współmałżonek poręczyciela pozostający z nim we wspólnocie majątkowej, osoba będąca dłużnikiem Funduszu Pracy i jej współmałżonek pozostający z nią we wspólnocie majątkowej, osoba, która jest w trakcie umowy poręczenia w związku z realizacją innej umowy, osoba, której dochody obciążone są w wyniku sądowej bądź administracyjnej egzekucji.

• osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą – rozliczająca się z podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

11. Poręczyciel, o którym mowa w pkt. 8 ppk. a, b, składa oświadczenie o aktualnych zobowiązaniach finansowych o określeniem wysokości miesięcznej spłaty.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy

Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów:

pok. 3 tel. (43) 823 23 27 wew. 279

PRACE INTERWENCYJNE

Urząd Pracy w razie braku możliwości zapewnienia bezrobotnym odpowiedniego zatrudnienia inicjuje oraz finansuje prace interwencyjne. Do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych mogą być kierowane osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy, które są:

bezrobotnymi do 25. roku życia;
bezrobotnymi długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;
bezrobotnymi powyżej 50. roku życia;
bezrobotnymi bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;
bezrobotnymi samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18. roku życia;
bezrobotnymi, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;
bezrobotnymi niepełnosprawnymi.

Prace interwencyjne są pomocą publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 12 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 24 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

"Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji"

"Pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji"

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są ponoszone w okresie 12 lub 24 miesięcy przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się:

wynagrodzenia brutto,
opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne.

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się
w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50 % kosztów kwalifikujących.

Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:

ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy
oraz liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

Spełnienie powyższego warunku nie jest wymagane w przypadku, gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie
w porównaniu ze średnią z 12 miesięcy, a powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów jest:

dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy,
niepełnosprawność,
przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.

I. Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6. miesięcy skierowanych bezrobotnych w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

II. Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6. miesięcy skierowanych bezrobotnych pozostających w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

III. Urząd Pracy może refundować pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych bezrobotnych do 25. roku życia, długotrwale bezrobotnych lub kobiety bezrobotne, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka; bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia; lub bezrobotnych niepełnosprawnych nawet przez okres do 12 miesięcy.

IV. Urząd Pracy może refundować - w ramach prac interwencyjnych - przez okres do 24 miesięcy część kosztów wynagrodzenia zatrudnionej osoby bezrobotnej w wieku powyżej 50 lat. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni powyżej 50 roku życia, którzy:

spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia;
nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 5, poz. 25).
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3).

Zainteresowany pracodawca (przedsiębiorca) powinien złożyć kompletny i prawidłowo wypełniony wniosek o organizację i finansowanie prac interwencyjnych do Powiatowego Urzędu Pracy. Pozytywne rozpatrzenie wniosku skutkuje podpisaniem umowy z wnioskodawcą.
Jej realizowanie rozpocznie się poprzez kierowanie do pracy przez Powiatowy Urząd Pracy
w Zduńskiej Woli osób spełniających określone warunki, posiadających wymagane kwalifikacje, a następnie zatrudnienie ich przez pracodawcę w pełnym wymiarze czasu pracy.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców będących:

w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2);
partiami lub organizacjami politycznymi;
posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;
organizacjami zawiązków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur pracy oraz klubów pracy;
urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych
i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.);
przedstawicielstwami państw obcych.

Wyłączenia podmiotowe - oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące. oznacza każdą osobę, która: jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub jest w wieku 50 lat; lub jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270

ROBOTY PUBLICZNE

Podstawa prawna:

art.57 Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69 poz. 415 z póź. zmianami).
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 76 poz.510).
Rozporządzenie Komisji WE Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r.
w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa
w zakresie zatrudnienia. (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 4, str. 273, z późn. zm.)

1. Roboty publiczne – to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, przy wykonywaniu prac organizowanych przez gminy, organizacje pozarządowe statutowo zajmujące się problematyką: ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej, bezrobocia oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji pozarządowych, spółek wodnych i ich związków.

2. Bezrobotni uprawnieni do skierowania do pracy w ramach robót publicznych:

długotrwale bezrobotni lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
bezrobotni powyżej 50 roku życia,
bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego
bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
bezrobotni niepełnosprawni.

Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych część kosztów poniesionych na wynagrodzenie, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia w wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów oraz warunków zawartej umowy.
4. Roboty publiczne nie mogą być organizowane przez pracodawcę:

jeżeli innym podmiotom gospodarczym realizującym takie same zadania jak wykonywane u tego pracodawcy przez skierowanych bezrobotnych zagraża z tego powodu likwidacja lub upadłość,
jeżeli jego firma znajduje się w stanie upadłości lub likwidacji,

5. Organizator robót publicznych składa wniosek o organizowanie robót publicznych do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce wykonywania tych robót, może on także wskazać pracodawcę, u którego będą wykonywane roboty publiczne.

6. Starosta w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku powiadamia wnioskodawcę
o rozpatrzeniu wniosku i podjętej decyzji.

7. Starosta podpisuje umowę z organizatorem robót publicznych w sprawie wysokości i długości okresu refundacji na podstawie obowiązujących przepisów oraz możliwości finansowych wynikających wysokości limitu Funduszu Pracy pozostającego w dyspozycji Starosty.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270

PRACE SPOŁECZNIE - UŻYTECZNE

Podstawa prawna:

art.73a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy(t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).
Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 25 października 2005r.
w sprawie trybu organizowania prac społecznie użytecznych (Dz. U. Nr 210 poz. 1745) oznaczają prace wykonywane przez bezrobotnych bez prawa do zasiłku na skutek skierowania przez starostę, organizowane przez gminę w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, organizacjach lub instytucjach statutowo zajmujących się pomocą charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej.

2. Na wniosek gminy starosta może skierować bezrobotnego bez prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej do wykonywania prac społecznie użytecznych na terenie gminy, w której bezrobotny zamieszkuje lub przebywa, w wymiarze do 10 godzin w tygodniu.

3. Wykonywanie prac społeczno-użytecznych odbywa się na podstawie porozumienia zawartego między starostą a gminą. Przy przydziale prac społecznie użytecznych uwzględnia się wiek bezrobotnego bez prawa do zasiłku, stan jego zdrowia oraz, w miarę możliwości, posiadane kwalifikacje. Gmina lub podmiot, w którym są organizowane prace społecznie użyteczne, zapoznaje bezrobotnego bez prawa do zasiłku z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy. Do wykonywania prac społecznie użytecznych mogą być kierowane również osoby uczestniczące w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie usamodzielniania, lokalnym programie pomocy społecznej lub indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, jeżeli podjęły uczestnictwo w tych formach w wyniku skierowania powiatowego urzędu pracy na podstawie art. 50 ust. 2.

Prace społecznie użyteczne przysługują:

1. Bezrobotnemu nie posiadającemu prawa do zasiłku przysługuje świadczenie w wysokości nie niższej niż 6,00 zł. za każdą godzinę wykonywania prac społecznie użytecznych. Świadczenie to ulega waloryzacji na zasadach określonych w art. 72 ust 6 w/w ustawy.
Świadczenie nie przysługuje za okres niewykonywania pracy, w tym za okres udokumentowanej niezdolności do pracy. Świadczenia są wypłacane przez gminę lub podmiot, w którym są organizowane prace społecznie użyteczne, w okresach miesięcznych z dołu.

2. Na wniosek gminy starosta refunduje ze środków Funduszu Pracy, do wysokości określonej
w porozumieniu kwotę wypłaconych bezrobotnym bez prawa do zasiłku w poprzednim miesiącu świadczeń. Refundacja nie może przekraczać 60 % minimalnej kwoty świadczenia przysługującego bezrobotnemu.

*Starosta oznacza Dyrektora PUP, który działa w imieniu Starosty

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270

STAŻ

Podstawa prawna:

art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69 poz. 415 z późn. zmianami.)
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnego (Dz.U. Nr 142 poz. 1160 ).

Staż - oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązywania stosunku pracy
z pracodawcą.

U organizatora stażu, który jest pracodawcą staż mogą odbywać jednocześnie bezrobotni
w liczbie nieprzekraczającej liczby pracowników zatrudnionych u organizatora w dniu składania wniosku w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.

U organizatora stażu, który nie jest pracodawcą staż może odbywać jednocześnie jeden bezrobotny.

1. Starosta może skierować do odbycia stażu na okres:

do 12 miesięcy osoby bezrobotne do 25 roku życia, oraz osoby bezrobotne w okresie 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie poświadczającym ukończenie szkoły wyższej, które nie ukończyły 27 roku życia.
do 6 miesięcy bezrobotnych:

bezrobotnych do 25 roku życia,
bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenie zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
bezrobotnych niepełnosprawnych.

2. Staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie. Przy ustalaniu programu powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego. Program powinien określać:

nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy;
zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego;
rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;
opiekuna osoby objętej programem stażu.

Nadzór nad odbywaniem stażu przez bezrobotnego sprawuje starosta. Pracodawca po zakończeniu realizacji programu stażu wydaje opinię zawierającą informacje o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego i umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu. Bezrobotny w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii, przedkłada ją staroście wraz ze sprawozdaniem z przebiegu stażu. Starosta po zapoznaniu sie z treścią sprawozdania wydaje zaświadczenie o odbyciu stażu i zwraca bezrobotnemu opinię oraz sprawozdanie wraz z kopią programu stażu.

3. Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium, wypłacane przez starostę. Za okres, za który przysługuje stypendium, zasiłek nie przysługuje.

4. Na wniosek bezrobotnego odbywającego staż pracodawca jest obowiązany do udzielenia dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde 30 dni kalendarzowych odbywania stażu. Za dni wolne przysługuje stypendium. Za ostatni miesiąc odbywania stażu pracodawca jest obowiązany udzielić dni wolnych przed upływem terminu zakończenia stażu.

Obowiązki bezrobotnego:

Przestrzeganie ustalonego przez pracodawcę rozkładu czasu pracy;
Sumienne i staranne wykonywanie zadań objętych programem stażu oraz stosowanie się do poleceń pracodawcy i opiekuna, o ile nie są one sprzeczne z prawem;
Przestrzeganie przepisów i zasad obowiązujących pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy;
Sporządzenie sprawozdania z przebiegu stażu zawierającego informacje o wykonywanych zadaniach oraz uzyskanych kwalifikacjach lub umiejętnościach zawodowych.

Starosta może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania w przypadku:

nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia pracy;
naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia sie do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania na stanowisku pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych;
usprawiedliwionej nieobecności uniemożliwiającej zrealizowanie programu stażu.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 10
tel. (43) 823-23-27 wew. 280

Usługi Rynku Pracy

Usługi rynku pracy wykonywane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez publiczne służby zatrudnienia są realizowane zgodnie ze standardami usług rynku pracy.

Podstawowymi usługami rynku pracy są:

pośrednictwo pracy,
usługi EURES,
poradnictwo zawodowe i informacja zawodowa,
pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy,
organizacja szkoleń.

POŚREDNICTWO PRACY

Pośrednictwo pracy polega na:

udzielaniu pomocy pracodawcom w pozyskaniu pracowników o poszukiwanych kwalifikacjach zawodowych,
udzielaniu pracodawcom informacji o kandydatach do pracy w związku ze zgłoszoną ofertą pracy,
inicjowaniu i organizowaniu kontaktów bezrobotnych i poszukujących pracy
z pracodawcami.

Usługi EURES polegają na:

realizacji działań obejmujących w szczególności pośrednictwo pracy wraz doradztwem w zakresie mobilności na rynku pracy,
inicjowaniu i organizowaniu kontaktów bezrobotnych i poszukujących pracy
z pracodawcami,
informowaniu o warunkach życia i pracy oraz sytuacji na rynkach pracy.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Usług i Rynku Pracy

pok. 7, tel. ( 43) 823 23 27 wew. 258 lub ( 43) 824 71 33

PORADNICTWO ZAWODOWE

Poradnictwo zawodowe polega na:

udzielaniu pomocy w doborze odpowiednich kandydatów do pracy, a w szczególności na udzielaniu informacji i doradztwie w tym zakresie.

Poradnictwo zawodowe i informacja zawodowa jest świadczone przez:

• poradę indywidualną
• poradę grupową
• informację zawodową
• udostępnienie zasobów informacji zawodowej

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Usług i Rynku Pracy

Pok.24, Tel. ( 43) 823 23 27 wew. 255

SZKOLENIA

Osoby bezrobotne oraz inne osoby uprawnione zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy, zarejestrowane w Powiatowym Urzędzie Pracy w Zduńskiej Woli mogą ubiegać się o pomoc w podniesieniu kwalifikacji zawodowych i innych kwalifikacji w ramach: